بودند . چون به مدينه ، نزد قوم خود رفتند ، در بارهء پيامبر صلى الله عليه و آله با آنها سخن گفتند و آنها را به اسلام فرا خواندند . تا اسلام در ميان‌شان رواج يافت . از آن پس خانه‌اى از خانه‌هاى انصار نبود مگر آن كه در آنجا سخن از رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله بود . « 1 » چون خداى تعالى اراده كرده بود كه از مردم مدينه براى پيامبر صلى الله عليه و آله پشتيبان و براى دينش ياورى قرار دهد ، آن قوم را برگزيد . اينان بذر آن شجرهء طيّبه‌اى بودند كه ريشه در زمين ثابت دارد و شاخه در آسمان . پس از اين واقعه در موسم حجّ سال دوازدهم بعثت ، برابر با ماه ژوئيه سال 621 ، دوازده تن ديگر نزد پيامبر آمدند . از اين جمع ، پنچ تن از همان شش تن بودند كه در سال پيش به او پيوسته بودند . اينان رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله را ديدار كردند ، به او دست بيعت دادند ، بيعت زنان و اين بيعت عقبهء نخستين بود . و در سال بعد يعنى سالى كه پس از عقبهء نخستين بود ، سال سيزدهم بعثت ژانويهء 622 م . هفتاد و سه مرد و دو زن از مدينه به قصد حج بيرون آمدند و رهسپار مكه شدند . اينان با پيامبر صلى الله عليه و آله در منا ، به گونه‌اى كه قريش آن ها را نبينند ، ديدار كردند و در حضور عباس عموى پيامبر صلى الله عليه و آله و علىبن ابىطالب عليه السلام دست بيعت دادند . اين بيعت را « عقبهء دوم » ناميده‌اند . در اين بيعت تعهد كردند كه به مال و جان از او دفاع كنند و دعوتش كردند كه به يثرب هجرت كند تا در حمايت آنان باشد . چون كار بيعت به پايان رسيد ، آن قوم به مدينه بازگرديدند و منتظر ورود رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله شدند . پيامبر صلى الله عليه و آله از آن‌ها خواست كه دوازده نقيب براى قوم خود برگزينند . نقيبان در حال انتخاب شدند : نُه تن از خزرج و سه تن از اوس . « 2 »

--> ( 1 ) - سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 55 ( 2 ) - اسماعيل بن كثير ، الفصول فى اختصار سيرة الرسول ، تحقيق محمد العيد الخطراوى و محىالدين مستو ، ط 1 ( دمشق الوكالة العامة للتوزيع 1399 ه . ) ص 99 و بنگريد به ابن هشام ، ج 2 ، ص 61 و تهذيب سيرة ابن هشام ص 87 و الرحيق المختوم ص 137 ، و تاريخ الطبرى ، ج 1 ، ص 561